عاشقم کن

بسم رب الشهدا و الصدیقین

باز می خوام بنویسم از شهدا

می خوام بگم خدایا به آبروی شهدا

منو بخر برا خودت ولم نکن تو دنیا

به حق اون شهدا نذار که روسیاه شم

آواره و در به در دنیا شم

خدایا به حق شهید املاکی

که هست قهرمان گیلان

شنیدم که خیلی مرد

خیلی پیشت آبرومند

پیش مقربینت نذار که روم سیاه شم

هو الحق

نمی دونم چی بگم این بار برعکس هر بار

هر بار که خواستم چیزی بگم موضوعی داشتم

ولی میگم یا علی خودت بگو بنویسم

اونچه که تو می خوای بگو تا بنویسم

از چی بگم از کی بگم نمی دونم چی بگم

آخه عملی ندارم که از اون چیزی بگم

به جز گناهام که رومو کرده سیاه

روسیاهم کرده پیش تموم شهیدان

تورو خدا شهدا به حق اون خدا

ولم نکنید توی دنیا ، من گم شدم شما پیدام کنید به حق اون خدا

خدایا من باختم توی این دنیا ولم نکن به حق اون شهدا

این پیام رو یه عزیزی به ما داده :

سلام ای کاش می دانستیم هزینه چاپ پوسترهای گلاسه با عکس ایشان

از کجا و جه مقدار بوده؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

جواب ما به این شبهه :

(منظور از ایشان مقام معظم رهبری است در شبهه بالا)

سلام

اصلا دلیل این همه شبهه ایجاد کردن چیه ؟

اون موقع که خاتمی و موسوی و کروبی و محسن رضایی داشتند تبلیغات

میلیاردی برای خودشون می کردند چرا کسی چیزی نگفت ؟!

چرا اون موقع چیزی نمی گفتید ؟

حالا که نائب امام زمان اومده و اینهمه خیر و برکت آورده و مردم

یه خرج ناقابلی رو انجام داده اند شماها صداتون در اومده ؟!

شماها چی فکر کردید که این چنین شبهه هایی رو ایجاد می کنید ؟!

فکر کردید که علاقه مردم به رهبر عزیزتر از جانمون از روی هوا و هوس هست

که بخواد با یک شبهه شیشیه ای از بین بره ؟!

هو الحق

می خوام بینویسم از اون کسانی

که خدایی هستند شهید زمونه

همونایی که همه بهش میگن شهید زنده

همونایی که هستند خیلی بی ادعا

همونایی که یکی یکی دارند میرن از بین ما

برید خدا پشت و پناهتون ولی غافل نشید از یاد ما

بسم رب الشهدا و الصدیقین

چه ادعاها که نداریم

ماها که تو قنوتامون میگیم اللهم الرزقنا شهادت

ما چه کردیم بعد از شهدا

موقع جواب سرمونو میگیریم پایین

میگیم شهدا شرمنده ایم

هو الباقی

باز صدایی آید زین فرش

صدای شکستن توبه گنه کار

صدای ناله فرشتگان

که گویند:

بس نیست این همه جرم و گنه

بس نیست این همه دل شکستن

باز گمانم ناله ای در راه است

ناله الـــهـــی الـــعـــفـــو

هو الحق

این بار خواهم بی مقدمه کنم آغاز سخن خود

خواهم که بگویم ز برکت سفر امامم به شهر قم

آن روز کامد امامم به قم

شور و شعف آورد به قم

آن دهه ای که ماند در قم

صفا و همدلی ماندگار شد در قم

وقتی هم که رفت امامم ز قم

به یادگار گذاشت باران رحمت در قم

در آخر هم که گویم آن نعمت باقی مانده هنوز در قم

به نام یگانه عالم

این خلقت به فکر فرو برد انسان را

این آمد و شد شب و روز

این آمد و شد فصول

این تغییر حالت طبیعت

همه اینها نشان از یک خالق واحد

یک خالق مدبر

به نام خالق یکتا

باز این دلم هوای دیار دوست کرده

همان دیاری که برای بی دلان خاک هست و بس

همان دیاری که ما گوییم پر ز بوی یار هست

همان دیاری که پر ز عشق و احساس هست

همان دیاری که یادآور یاران خاکی است

همان دیاری که لحظه به لحظه اش خاطره است

خاطره سرسپردگی ، دلدادگی ، آزادگی

همان دیاری که ظاهرش بدون زیورآلات است

همان دیاری که هر کس آنجا قدم نهاده ندیده ها ، دیده

بسم رب العالمین

رسم و آیین ما شیفتگان بود در ترک گنه

در مرام دلسپردگان نبود پس گرفتن دل

ما عبد و دیوانه خداییم

این جنون را ندهیم به بهایی

ما این شمع را چو پروانه ایم

سوختن دور این شمع را خریده ایم